Hoe gamification bijdraagt tot het oplossen van maatschappelijke problemen

Op consoles, computers en smartphones: al eeuwenlang speelt de mens spelletjes. Sterke games zijn heel slim in het aantrekken, engageren en motiveren van hun spelers. Wanneer die technieken worden gebruikt in het ‘echte leven’, dan hebben we het over gamification. Straffer zelfs: gamification wordt steeds populairder om maatschappelijke problemen aan te kaarten én op te lossen.

Zo is het allemaal begonnen

Hoewel gamification voor veel mensen nog nieuw in de oren klinkt, heeft het concept wel wat anciënniteit. In feite begon het allemaal ooit met getrouwheidsprogramma’s: die worden al jaren gebruikt om consumenten aan een merk te binden. Daarbij kunnen ze spelgewijs beloningen winnen en die omzetten naar voordelen en exclusieve aanbiedingen.

Veel retailers spelen dit ‘spelletje’ dan ook al jaren. Denk maar aan Apple, die door middel van hun awardsysteem in de Activity app hun gebruikers aanzet meer en vaker te bewegen. Sporten op een Internationale Vrouwendag? Daarmee verdien je een extra speciale badge die je meteen kan delen met je netwerk. Wedstrijdje om-ter-snelst alle badges verzamelen? Check!

Toch blijkt gamification in een commerciële context niet altijd in goede aarde te vallen. Criticasters geven aan dat het er bij deze techniek duimdik bovenop ligt dat een meerverkoop het eindresultaat moet zijn. Sommige consumenten vinden zelfs dat ze in de val worden gelokt. Of daarmee gamification ten dode is opgeschreven? Allerminst.

Actuele situaties verhelpen: de heilige graal van gamification?

Want wist je dat gamification bedrijven en andere instellingen of organisaties in staat stelt om ook maatschappelijke pijnpunten op te lossen? Bij dat toepassingsgebied denken we in de eerste plaats aan gezondheidszorg, om bijvoorbeeld therapietrouw te bevorderen. Maar ook het onderwijs experimenteert naar believen met deze methode. Ze werpt vruchten af voor het stimuleren van creativiteit en samenwerken.

Nog interessanter wordt het als je weet dat dat gamification ook kan bijdragen tot het beperken en zelfs verhelpen van de milieu- en klimaatproblematiek. Beleidsmatig blijft op dat vlak de zin voor initiatief voorlopig achterwege, dus kan de speltechniek van pas komen om bij de burger verandering door te drijven. Of dat is in elk geval het opzet van Watercoach, de app die op transparante en laagdrempelige wijze iedereen aanzet tot water besparen. Als gebruiker kan je op basis van je behaalde persoonlijke doelstellingen virtuele beloningen en medailles krijgen. Meer nog, je kan er een soort wedstrijd van maken met de rest van je gezin of je buren. Hiermee raken steeds meer mensen gemotiveerd om de app te installeren, en creëren we een sneeuwbaleffect van waterbesparing.

Kortom: gamification wordt bij dit soort initiatieven nauwelijks of helemaal niet gebruikt voor traditionele klantenbinding en winstbejag. Het draait eerder om het actief aanmoedigen van de mens om het heft in eigen handen te nemen.

De beloning is niet het einddoel

Hoewel gamification berust op het beloningsprincipe - jij begaat als gebruiker een actie en krijgt daar iets voor terug - is die beloning niet het einddoel. Zeker in een maatschappelijke context is vooral het proces belangrijk.

Toegankelijkheid, gebruiksgemak en -vriendelijkheid en laagdrempeligheid zijn dus een absolute must als we het hebben over een applicatie, zoals bij de Watercoach het geval is. Enkel zo kan je een mentaliteitswijziging opwekken bij het grote publiek. Per slot van rekening is dat het echte streefdoel bij gamification voor algemene belangen.

Vind jij een gamification initiatief zoals Watercoach ook een goede zaak?

Deel dan dit artikel en help ons de applicatie bouwen!

Delen via